Rośliny na ogródki skalne

Ogród skalny to bardzo popularna w Polsce forma ogrodu. Prezentuje się on niezwykle pięknie wiosną. Wiele bowiem gatunków roślin, które sadzi się na ogródkach skalnych kwitnie właśnie w miesiącach wiosennych. Jeśli dobrze dobierzemy rośliny skalniak będzie cieszył nasze oczy aż do później jesieni. Co więc warto posadzić w swoim skalnym ogrodzie? Z pewnością nie można zapomnieć o karłowych kosaćcach bródkowych. Są to pięknie rośliny niewielkich rozmiarów, które zakwitają już w kwietniu. Wybór kolorów jest w tym przypadku dość duży. Możemy zdecydować się na kosaćce żółte, białe, różowe, a nawet fioletowe. Kolejną rośliną, o której warto pamiętać urządzając swój ogródek skalny jest przypołudnik. Ta roślina kwitnie z kolei w czerwcu oraz lipcu. Jest ona również niewysoka. Dorasta bowiem maksymalnie do dziesięciu centymetrów. Sadząc ją trzeba jednak pamiętać, że jest niezwykle wrażliwa na mrozy. W związku z tym na czas zimy należy ją okryć. W ogródku skalnym możemy również zasadzić hymenoksysa. Jest to roślina, która kwitnie na przełomie maja oraz czerwca. Dorasta do dwudziestu centymetrów. Tym, co zasługuje na szczególną uwagę jest zapach jaki wydzielają liście tej rośliny. Jest on niezwykle przyjemny. Roślina ta może rosnąć nawet w niezwykle skalistym podłożu. Wszystko dzięki bardzo mocnym palowym korzeniom. Na uwagę zasługuje także płomyk Douglasa, który tworzy piękne kolorowe kobierce.

Kwietniowe prace w ogrodzie warzywnym

Kwiecień to czas, kiedy intensywnie ruszają prace w ogrodzie. Dotyczy to także prac w ogrodzie warzywnym. Co więc musimy wykonać w kwietniu aby potem cieszyć się pięknymi i smacznymi warzywami? Z całą pewnością trzeba pamiętać, że to właśnie na ten miesiąc przypada początek odchwaszczania warzywnika. Trzeba bowiem pamiętać, że wiosną pogoda jest ciepła, ale jednocześnie panuje dość spora wilgoć. Takie warunki są wręcz wymarzone dla chwastów, które pojawiają się w tym czasie niezwykle szybko. Kwiecień to również czas, kiedy można już sadzić cebulę oraz czosnek. Do sadzenia w tym miesiącu nadaje się jednak cebulka sadzona z dymki oraz ząbki czosnku. W kwietniu możemy także podzielić cebulę siedmiolatkę oraz rabarbar jeśli mocno się rozrosły. W kwietniu (a właściwie w połowie i pod koniec miesiąca) można wysiać do gruntu również wiele chętnie uprawianych w Polsce warzyw. Chodzi między innymi o rzodkiewkę, sałatę, marchewkę, pietruszkę, buraki. Wysiewając marchewkę z pietruszką warto pamiętać aby nasiona zmieszać z nasiona rzodkiewki. Pietruszka oraz marchewka to warzywa, które bardzo mocno kiełkują. Rzodkiewka, która schodzi dużo szybciej wyznaczy nam więc rzędy dzięki czemu będzie nam łatwiej odchwaszczać międzyrzędzia. Koniec kwietnia to również dobry czas na założenie rozsadnika. Rozsadnik służy do produkowania rozsady. Można go wykorzystać na wysiew takich warzyw jak kapusta, dynia, ale również sałata.

O uprawie piwonii

Kiedy chcemy mieć piękny ogród z cała pewnością powinniśmy zadbać o to aby znalazły się w nim piwonie. Są to jedne z piękniejszych roślin jakie można spotkać w polskich ogrodach. Piwonie zalicza się jednak do roślin dość wymagających. Dlatego też warto wiedzieć jakie warunki należy im zapewnić aby cieszyły nasze oczy pięknym wyglądem. Przede wszystkim trzeba pamiętać, że piwonie będą dobrze rosły jedynie na stanowiskach słonecznych. Trzeba im jednak zapewnić miejsce, które jest osłonięte od wiatru. Stanowiska wietrzne z całą pewnością nie są dla piwonii odpowiednie. Dość dobrze udają się piwonie również w miejscach, w których panuje półcień. Nie można zapomnieć też o tym, że piwonia to roślina, która potrzebuje dość sporo miejsca. Najlepiej jest zarezerwować dla piwonii stanowisko o rozstawie 120×120 centymetrów. Podłoże, na którym ma rosnąc piwonia nie może być podmokłe. Niewskazana jest również gleba ciężka. Najlepiej jest posadzić piwonię w miejscu, które można określić jako gliniasto – piaszczyste. Piwonie można sadzić w okresie od września do lutego. Dołek, w którym zamierzamy umieścić sadzonkę piwonii nie może być mniejszy jak sześćdziesiąt centymetrów. Ziemia zarówno w dołku, jak i w miejscu, które je otacza musi być dobrze spulchniona. Sadząc piwonie trzeba pamiętać, że roślina musi zostać wsadzona lekko pochylona. Warto pamiętać, że wykonywanie cięcia piwonii nie jest konieczne.

Czy ogród należy nawadniać

Lato nie zawsze jest dla roślin łaskawe. Często albo pada niemalże non stop albo też nie można doczekać się ani kropli deszczu. Paradoksalnie dla roślin lepsza jest ta druga opcja. Przed nadmiarem wody nie możemy bowiem naszych roślin osłonić. Kiedy jednak wody im brakuje możemy ją im dostarczyć. Aby jednak podlewaniem naszym roślinom w ogrodzie nie zaszkodzić trzeba wiedzieć jak i kiedy to robić. Przede wszystkim trzeba pamiętać, że rośliny, które znajdują się w fazie wzrostu podlewamy bardzo ostrożnie. Zbyt duża ilość wody sprawi bowiem, że rozwój systemu korzeniowego ulegnie zahamowaniu. To, czy podlewanie będzie skuteczne i czy nie zaszkodzi roślinie uzależnione jest również od pory dnia. Najlepiej jest podlewać rośliny rano. Z wody, którą dostarczymy im o tej porze najlepiej skorzystają. Jednocześnie wilgoć szybko o tej porze obeschnie. Trzeba bowiem podkreślić, że gromadzenie się wilgoci może sprawić, że rośliny zostaną zaatakowane przez choroby grzybowe. Z całą pewnością tego trzeba uniknąć. Duże znaczenie ma również częstotliwość oraz obfitość podlewania. Uważa się, że zdecydowanie lepszym rozwiązaniem jest podlewanie roślin dość rzadko, ale za to dość obficie. Gleba powinna być zwilżona nawet do dwudziestu centymetrów w głąb. Na takiej głębokości znajduje się bowiem największa strefa korzeniowa. Rośliny więc najpełniej skorzystają z wody, którą im dostarczyliśmy. Na podlewanie ma wpływ również rodzaj gleby.

Ogród z liliowcami

Liliowce to jedne z piękniejszych kwiatów jakie można zasadzić w naszym ogrodzie. Obecnie dostępnych jest około trzydzieści gatunków, które różnią się kolorem oraz wielkością. Najczęściej jednak w uprawie w naszych ogrodach można spotkać mieszańce, które określa się mianem liliowca ogrodowego. Liliowce zachwycają nas pięknymi kwiatami w okresie od czerwca aż do końca września. Z całą pewnością warto więc posadzić te kwiaty jeśli zależy nam na ogrodzie ozdobionych kwiatami przez długi czas. Trzeba jednak pamiętać, że kwiat u liliowców nie jest trwały. Nie przeżyje on bowiem dłużej jak jeden dzień. Sadząc liliowce warto wiedzieć, że są to rośliny długowieczne. Jeden okaz będzie więc w danym miejscu pozostawał przez wiele lat i będzie cieszył nasze oczy takimi samymi pięknymi kwiatami, których jakość nie będzie się pogarszała. Wśród liliowców znajdziemy zarówno gatunki bardzo wysokie, które doskonale nadają się na rabaty, jak i gatunki dużo niższe, które można stosować na obwódkach. Liliowce warto łączyć z innymi roślinami kwitnącymi. Szczególnie pięknie prezentują się one z liatrią kłosową, jeżówką purpurową oraz rudbekią. Jeżeli posiadamy odmianę o jasnych kwiatach warto skontrastować ją z roślinami, które kwitną w kolorze ciemnym. Warto pamiętać, że niskie odmiany liliowców z powodzeniem możemy hodować w pojemniku. W pojemniku możemy liliowce połączyć nawet z petunią ogrodową, która jest w Polsce rośliną bardzo popularną.

Ogrody w suche miejsca

W wielu ogrodach znajdziemy miejsca suche, które wymagają określonych rodzajów roślin. W miejscach suchych możemy zaaranżować różne rodzaje ogrodów. Może to być ogród skalny, sucha swobodna rabata lub też ogród żwirowy. Większość osób zdecyduje się oczywiście na ogród skalny. Takie ogrody umieszcza się na miejscach nieco wyższych niż reszta terenu. Może to być podwyższenie naturalne lub też stworzone w sposób sztuczny. Najlepiej do ogrodów skalnych nadają się rośliny górskie. Z powodzeniem można jednak sadzić tutaj także gatunki charakterystyczne dla prerii, stepów oraz wrzosowisk. Najlepiej sprawdzają się rośliny niskie, których pokrój można porównać do poduszki. Z całą pewnością warto postawić na te gatunki, które zakwitają pięknymi drobnymi kwiatami. Bardzo ciekawy jest także ogród żwirowy. Bardzo często określa się go również mianem ogrodu preriowego. W tym wypadku podłoże musi być nie tylko suche, ale również piaszczyste. Jeżeli gleba w naszym ogrodzie jest gliniasta nie oznacza to, że musimy rezygnować z ogrodu żwirowego. Wystarczy nawieźć warstwę około pięciu centymetrów piasku kwarcowego. Dobrze sprawdzi się także wyściółkowanie gleby kamieniami. W otwory przygotowane pod sadzenie roślin warto także wsypać materiał, który będzie spełniał rolę drenażu. Może to być żwir lub drobne kamienie. Do ogrodu żwirowego najlepiej nadają się rośliny, które charakteryzują się srebrzystym zabarwieniem liści.

Ogrody zamku Książ

Dolny Śląsk to region Polski, który obfituje w miejsca godne zobaczenia. Jednym z nich jest między innymi zamek Książ, który znajduje się w Wałbrzychu. Mówiąc o tym zamku z całą pewnością trzeba wspomnieć o pięknych ogrodach, które znajdują się w jego otoczeniu. Historia zamku i przylegających do niego ogrodów jest bardzo długa. Rozpoczęła się bowiem już w wieku XVI. Największy rozkwit znajdujących się tutaj ogrodów przypadł jednak na czas, kiedy w zamku przebywała księżna Daisy von Pless. Angielka z pochodzenia była wielką miłośniczką roślin. Przypuszczalnie właśnie dlatego uznała, że prace przy ogrodzie powinny być zlecone komuś, kto się nam tym doskonale zna. Postanowiła więc sprowadzić tutaj ogrodnika z Anglii. Tak długa historia sprawiła, że ogrody zamkowe poddawano wielokrotnym przemianom. Nieraz powstawały tutaj nowe nasadzenia. Z pewnością właśnie dzięki temu w otoczeniu zamku znajduje się dzisiaj aż dwanaście ogrodów i parków. Warto wspomnieć, że każdy z tych dwunastu ogrodów ma swoją własną nazwę. Ogród o największej powierzchni to Ogród Wejściowy. Od Oślej Bramy zaprowadzi on nas do stop zamku. Wśród ogrodów, których nazwy warto wymienić znajduje się jeszcze Taras Prochowy, Taras Różany oraz Taras Kasztanowcowy. W 1981 roku założono tutaj natomiast przepiękny Park Arkadowy. Z pewnością każdy spośród znajdujących się tutaj dwunastu ogród zachwyci nas niezwykłą urodą.

Filia ogrodu botanicznego

Jednym z piękniejszych miast Śląska jest oczywiście Wrocław. W samym mieście oraz jego okolicach znajduje się wiele obiektów, które godne są uwagi. Znajduje się wśród nich ogród botaniczny. Mówiąc o nim z pewnością nie można zapomnieć o filii, która znajduje się w Wojsławicach oddalonych od Wrocławia o około pięćdziesiąt kilometrów. Filię tą stanowi piękny ogród dendrologiczny. Historia tego miejsca sięga lat dwudziestych XX wieku. To właśnie wtedy z dworskiego ogrodu romantycznego należącego do rodziny von Anlock utworzono obecny ogród dendrologiczny. Wówczas rosły tutaj przede wszystkim dęby szypułkowe, tulipanowce amerykańskie oraz dęby czerwone. W roku 1880 przystąpiono do rozbudowy parku. Została ona podjęta z inicjatywy Fritza von Oheimba, który był ówczesnym właścicielem tych terenów. To właśnie on zarządził powiększenie parku, wytyczenie w nim nowych ścieżek, których wcześniej nie było oraz rozbudowanie znajdujących się już stawów. Również z inicjatywy Oheimba rozbudowie uległ domek ogrodnika. Warto wspomnieć, że obiekt ten zachował się do naszych czasów w formie niezmienionej. Nieopodal domku urządzono natomiast piękne alpinarium. Lata dwudzieste to czas, kiedy Oheimb zgromadził na terenie ogrodu imponującą kolekcję różaneczników. Składała się ona z ponad trzystu różnych odmian. Także za jego życia powstała tutaj piękna kolekcją klonów palmowych, którą tworzyło pięćdziesiąt okazów.

Miejski Ogród Botaniczny

Na terenie Śląska znajduje się wiele niezwykle interesujących ogrodów. Jednym z nich jest Miejski Ogród Botaniczny, który znajduje się w Zabrzu. To urocze miejsce, które jest godne polecenia na wiosenny oraz letni spacer znajdziemy w samym centrum miasta. Warto wspomnieć, że ten ogród botaniczny może pochwalić się długą historią. Plany jego założenia powstały już w latach dwudziestych. Wszystko za sprawą Fritza Bercklinga, którego po dziś dzień uważa się za inicjatora budowy tego miejsca. Projekt zaczęto realizować już w roku 1936. Zakładano, że powstający tutaj ogród botaniczny będzie wzorowym obiektem tego typu dla innych ogrodów, które miały powstać na tych obszarach Górnego Śląska, które należały do państwa niemieckiego. W początkowym okresie swojego istnienia ogród miał powierzchnię trzech hektarów. Podzielono go wówczas na następujące części: leśno – edukacyjną, gospodarczo – rolniczą, krajobrazową, systematyczno – użytkową. Pierwsi zwiedzający zostali na teren ogrodu wpuszczeniu w roku 1938. Już w roku 1939 zakończono budowę szklarni. To właśnie w niej ulokowano następnie bardzo bogatą kolekcję roślin tropikalnych. Druga wojna światowa to czas niezwykle dla ogrodu trudny. Po jej zakończeniu stan ogrodu był opłakany. Na szczęście po wojnie zdecydowano, że ogród należy odbudować. Podczas odbudowy ogród był stale powiększany. Dzisiaj zajmuje powierzchnię ponad sześciu hektarów.

Śląski Ogród Botaniczny

Mówiąc o ogrodach znajdujących się na Śląsku nie sposób zapomnieć o znajdującym się na Śląsku od roku 2002 ogrodzie botanicznym. Chodzi oczywiście o Śląski Ogród Botaniczny, który uważany jest za najmłodszy tego typu obiekt na terenie Polski. Ogród botaniczny, o którym mowa ma za zadanie chronić gatunki roślinne, które uważane są na terenie województwa śląskiego za ginące. Ogród ten znajdziemy w Miłowie. Jego powierzchnia wynosi osiemdziesiąt hektarów. Można tutaj podziwiać dość licznie reprezentowaną kolekcję roślin ozdobnych, zielarskich, wrzosowatych, szuwarowych, wodnych oraz siedliskowych. Na uwagę zasługuje z całą pewnością także niezwykle interesująca kolekcja dendrologiczna. Tym o czym nie można zapomnieć jest również zachowawcza kolekcja irysów. Miłośnicy irysów z pewnością będą tutaj usatysfakcjonowani. Znajduje się tu bowiem ponad trzydzieści odmian tych jakże pięknych kwiatów. Tym, co odróżnia ten ogród botaniczny od innych tego typu obiektów znajdujących się w Polsce jest kolekcja sadownicza, która zajmuje teren ponad dwóch hektarów. Można tutaj obejrzeć tradycyjne, stare polskie odmiany drzewek owocowych. Całość kolekcji tworzą dwa sady, w których rosną śliwy, grusze, jabłonie oraz wiśnie. W 2007 roku na terenie ogrodu utworzono również kolekcję roślin energetycznych. Rosną w tym dziale między innymi perukowce peruwiańskie, róże bezkolcowe oraz słoneczniki bulwiaste.